Kleding Sinterklaas

Zijn kleding
Het is u niet ontgaan in al de jaren dat u geconfronteerd werd met Sint Nicolaas, dat hij altijd in vol ornaat optreedt. Waaruit bestaat dan wel zijn ornaat, de lappen waarin hij zich hult? En wat is de functie of betekenis van iedere lap? Het meest in het oog springende deel is de mijter. Tegenwoordig veelal van karton, maar van oorsprong een Frygische muts, een oosters hoofddeksel. Zij bestaat uit twee aan elkaar bevestigde vlakken die naar boven toe in een punt uitlopen. Van de van oorsprong omgekeerde ?T? hebben we maar een kruis gemaakt. Je moet tenslotte toch ergens een kerkelijk aanknopingspunt hebben.
Aanvankelijk was het dragen van een mijter slechts voorbehouden aan de paus. Dat ook de kerkelijke ambten aan inflatie onderhevig zijn blijkt ook uit het feit dat tegenwoordig zelfs de meest omstreden bisschop zich nog met mijter mag vertonen, ja dat zelfs de eerste de beste beunhaas in december zich weer ongestraft met dit potsierlijk hoofddeksel mag tooien.
De kromstafDan de, zoals dat heet, de bisschoppelijke kromstaf. Dit is een afleiding van de herdersstaf, beeld voor pastorale zorg, dat is de zorg voor het geestelijk welzijn.
Normaliter gemaakt van verguld koper, maar de seculiere Sinterklazen gebruiken, hoe oneerbiedig, veelal een aangeklede bezemsteel. Gelukkig in het aardedonker niet van echt te onderscheiden.
Dan krijg je die jurk. Onbegrijpelijk, ze noemen het een albe, een wit linnen onderkleed. Voor de integere geestelijkheid symbool voor reinheid en puurheid. Deze albe werd bijeengehouden door het gordijnkoord van mijn grootouders. Dit koord heet een klingel. Deze klingel wijst de drager ervan op zelfbeheersing en kuisheid.
Het geheel wordt omfloerst door een prikkelend rode mantelachtige kazuifel. Bij deze mantel hoort een stola; een smalle strook stof die om de hals wordt gedragen. Deze stola symboliseert het juk van de verantwoordelijkheid. De ouders onder ons vragen zich af: Welke verantwoordelijkheid? Want iedere ouder herinnert zich de totale ontreddering waarin de zogeheten goedheiligman hen loodste door zijn beloften aan de kinderen, die met goed fatsoen niet na te komen waren. Terecht dat de stola van verantwoording meestal achterwege blijft. En de combinatie van het hiervoor geschetste geheel is niet compleet, indien gedragen door een ongeestelijke Sint, zonder de geur van de vlooienmarkt, ranzig frituurvet en een gigantische kegel.